Sonntag, 22. Dezember 2019

Weihnachten - Ein Tagebuch aus der Zukunft (Bairische Mundart)


A Blick in die Zukunft: Weihnachtn wias amoi sei werd‘…


Weil ma ja jeds Joar a weng a Klimaverschiebung ham, und so manche Branch‘, de Winterbekleidung und Winterreifen und dergleichen herstellt leidet.
Weil de Schi und d’Schlittn in de Schupfan vogammèn. 
Weils so trockn is, dass boid nix mehr grea is, deszwegn hob i mir a wengal Gedankn iba de Zukunft vo da Adventszeit und generell übas Weihnachtsfest und dem Gfühl dafir gmocht.

Drum gemma jetz a bissal in d’Zukunft und i les eich a Tagebuch vor des do gführt wird:

Erster Dezember

Trotz Lebkuacha und Spekulazius, de seit August in de Geschäfta umanandaflackan, hod se no koa weihnachtliche Stimmung aufdoa. Da Winta losst se Zeit. D’Sunn scheint scho extra schee, trotz de kurzn Tog.
Im Gartn bliahn d’Rosn, und vorhin hob i an meim Flieder zarte Knospn entdeckt. Mia wuascht, I häng einfach a Lametta dro. Des flattat dann schee im warma Südwind.

Zweiter Dezember

S’is a Saharasturm ankündigt. Des hoasst s’Auto wieda obkehrn. S’Besal, des i friara firn Schnee hergnomma hob kimmt ma do grod recht. Den Eiskratza nimm i ois Teigschaber her. Ma muass se hoit opassn.

Dritter Dezember

Da Spaziergang heit war ja bsondas schee. Im Woid balzn d’Vogal und doan scho Nestal baun. Wieso hob i eigentle 25 Kilo Voglfuada kafft? De brauchan eh nix. S’fliagn gnua Muckal umananda.

Vierter Dezember

Im Radio hams  „Leise rieselt der Schnee“ gspuit. Wega da Weihnachtsstimmung, hod der arrogante Sprecha gmoant. War a bissal ogfressn deszwegn, weil i grod vo da Eisdiele kemma bin und mir eigentlich Sorgn mach, ob i mir ned an Sonnenbrand zuazogn hob.

Fünfter Dezember

Im Fernseha laffan grod Sendungen vo friara. D’Fuchzga und Sechzga Joar hams eana bsondas o’doa. Damois ham’s woi Schnee ghobt, im Dezember…
Geh! Wer braucht denn an Schnee?

Sechster Dezember

Heit is da Nikolaus kemma! Der hod a kurze Hosn oghobt und a Hawaiihemd. Da Schwitz  is eam untam foischn Bart iban Hois grunna und noch de Geschenke woit der unbedingt a Hoibe Bier. Des, na wirklich! Des hätts friara ned gebn. Wo samma denn?

Siebter Dezember

Oans woaß jetz, dass nämle Kerzn und Teeliachta a Riesnhitz gebm. Dabei woit ia bloß a wengal a Stimmung ins Wohnzimma bringa!
Mei Mo hod des ganze Zeigl packt und in d’Mülltonne gschmissn. Mei hod der a rote Birn ghobt! Hod me irgendwia an a Christbaumkugl erinnert.

Achter Dezember

Soi i jetzt wirkle Pletzal bacha? Wos fir welche denn? Kokosmakronen vielleicht? Der Kokosgschmack passt guad zo der Pina Colada, und de Pletzal ess ma dann af da Terrassn. Da Mo mecht an Heiligabnd sowieso grilln. Des mit da grilltn Gans hob i eagm God sei Dank no ausredn kinna. Und ibahapt, wer putzt nochher den vermaledeitn Grill wieda?

Neunter Dezember

Da Bua mecht a Palme ois Weihnachtsbaum. Des geht oba ned. Wia soi i do de teian Christbaumkugln aufhänga? Ha? Und wos is mit da Beleuchtung? Wia schaut denn des aus? S’langt e scho, dass mei Mo dauand vo an neia Grill red. A Gasgrill, oda a Elektrogrill, weil de Holzkohln de gibt’s ja nimma, wegs dera Klimakatastrophe. Mir glangts jetz boid.


Zehnter Dezember

Mei Nachbar is a ganz a Schlauer. Der sprüht grod an Kunstschnee iba seine vom Zünsla ogfressne Buchsbaam. I woaß ja ned ob des gega de Plog is,  oda ob a, a Weihnachtsstimmung herbringa mecht. Mir heifts jednfois ned! Des Zeig stinkt wia dausnd ranzlade Sockn.

Elfter Dezember

Naja, wenigstns kinn ma de Beleuchtung auf da Terrassn mit Solar lauffa lassn. Sparn ma a wos. Mir is fei no ned wirklich weihnachtlich zumute. Hoff, dass des boid moi kimmt. In meina Not schau i jetz de Sendungen vo den Weihnachtn wias friara warn…

Zwölfter Dezember

Hob grod zehn Sprühdosn mit Kunstschnee kauft. I kann des ganze Grea nimma segn, und da Nachbar hod sein Rasn mittlaweile mit Koichfarb weiß ogmoint.
Dann vozeit der mir doch glatt, dass i, aloa scho wega dem Eindruck, für vorbeilaufende Passanten, die Pflicht hob, dass unsa Straß‘ weihnachtlich wirken muss!
Des so, moant er, is Bürgerpflicht.
So ein Depp!

Dreizehnter Dezember

Es is fei koa Trost wenn ma jemand sogt, dass friara a ned immer weiße Weihnachtn gebn hod. Jeds Moi wenn i im Fernsehn an Schnee seg muass i so woana. Mein Mo nervt des und geht dann in Gartn. Passt ma a ned. Des staubt dann imma so. Wer hod eigentle davo gred, dass mia koan Klimawandel ham? Ha??? Wer war des???

Vierzehnter Dezember

Da Nachbar is im Kranknhaus. Hod se mit seim Kunstschnee und der Koichfarb vogift. I hob eam a Pflanzn bracht. An Weihnachtsstern. Mei der hod se gfreit wia a Schnitzl.
Jamei, das Fest der Liebe, und das Fest des Friedens rückt heran. Do bin i a ned so nachtragend. Er kann ja nix dafir, dass a a so a Depp ist.

Fünfzehnter Dezember

D’Weihnachtsbeleuchtung hod an Geist aufgebn. Da Elektriker moant, dass des an da Wärm liegt. Fir des is des Zeig ned ausgricht. A Gebläse, dass da Trafo kühlt werd‘, hod a ma a no vokafft.
Oba des ist wuascht, i brauch heia eh koa Winterjackn, statt dessn renn i im Bikini umanand.


Sechzehnter Dezember

Mei Freindin fliagt auf d’Malediven. Frog mi bloß fir wos? Do is im Moment kälta wia bei uns…


Siebzehnter Dezember

Warum gibt’s eigentlich oiwei no Schneeschaufen zom Kauffa? Vo de Junga woaß koana wos a Schnee is und wia i meine Kinder de Weihnachtsplätzal higstellt hob hams mi so komisch ogschaugt. Jetz kann i des ganze Zeig in Müll werfa. Dabei hob  a so gschwitzt wia i’s bacha hob.

Achtzehnter Dezember

War heit mit an na Freindin aufm Christkindlmarkt. A ganz a Narrischa hod vosuacht, dass a an Glühwein vokafft. D’Leit ham den Gruch ned votrogn und a wuide Rauffarei mit dem Mo ogfangt. Der hod se gwehrt, des sogi eich. Polizei is kemma und s’Resultat war, dass vier Personen mit etliche Blessuren ins Kranknhaus bracht wordn san.
Wos muass der a an Glühwein obietn? Aufm Christkindlmarkt gibt’s jetz a Bier und fir de Schickimickis kühle Drinks wia an Caipiriniha.
 De Hitz mocht olle ganz damisch.


Neunzehnter Dezember

Mei Mo überwacht grod den Einbau von da Klimaanlag. S’muass einfach sei. Mia kinnan ja nimma schlaffa, dreißg Grod im Schlafzimmer und fir Heiligabend hams scho wieda an Sandsturm ankündigt. Der kimmt aus da Sahara, dort hods übrigens an Schneesturm. S’gibt a Spendenkonto fir dafrerte Kamele und deren Besitzer.

Einundzwanzigster Dezember

Es geht ned! Es geht einfach ned, dass ma beim Krippngspui mitmachan! I mog koa grantige Herbergswirtin spuin und mei Mo hod an Sonnenbrand. Des geht ned, dass er an Josef macht. Schminkn nutzt bei dera Hitz nix. Des Make-up daad davolaffa.


Zweiundzwanzigster Dezember

Mia is so hoaß. Da Strom is ausgfoin, s’geht weda de Klimaanlag, no de Weihnachtsbeleuchtung.

Dreiundzwanzigster Dezember

Mei Mama kimmt vo Mallorca. S’is ihr z’koit dort. Zum Glück is da Strom wieda do, dann gibt’s an Heiligabend a scheene Eistortn!

Heiligabend

Jetz sitz ma samt da Mama im Keller und essn de Eistortn. Draußt hods so a Hitz, dass Lametta am Flieda gschmoizn is. Im Radio spuins scho wieda „Leise rieselt der Schnee“.
I glaub i werd‘ im nächstn Leben a Eisverkäuferin. Des is a krisensicherer Job.

Scheene Weihnachtn wünsch i eich!

Irmgard 




Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen

Do it

Hinweis: Nur ein Mitglied dieses Blogs kann Kommentare posten.

Weihnachten - Ein Tagebuch aus der Zukunft (Bairische Mundart)

A Blick in die Zukunft: Weihnachtn wias amoi sei werd‘… Weil ma ja jeds Joar a weng a Klimaverschiebung ham, und so manche Branch...